| تبليغات | X |
"
1- هیچکدام از مقامات رسمی دولت ایتالیا حاضر نشدند از رییس جمهور ایران استقبال رسمی به عمل آورند و در فرودگاه نیز سرود رسمی جمهوری اسلامی نواخته نشد .
۲- هیچ یک از مقامات رسمی دولت ایتالیا حاضر به دیدار با رییس جمهور ایران نشدند .
۳- پاپ بندیکت شانزدهم، رهبر کاتولیکهای جهان و رییس جمهور ایتالیا درخواست ملاقات احمدی نژاد را رد کرد
۴- به جز رهبران چند کشور آفریقایی هیچ یک از مقامات کشورهای اروپایی حاضر به ملاقات با رییس جمهور ایران نشدند .
۵- تنها فردی در ایتالیا که حاضر به ملاقات با احمدی نژاد شد ، فیوره رهبر نئو فاشیستهای ایتالیا بود. رسانه های ایتالیا از فیوره به عنوان چهره سیاسی غیرموجه و منفور در ایتالیا یاد میکنند. برخی رسانه ها و مقامات ایتالیا نیز درباره این دیدار ضرب المثلی ایتالیایی را بکار بردند که معادل آن در فارسی این ضرب المثل است: " کبوتر با کبوتر ، باز با باز "
۶- نام محمود احمدی نژاد و رابرت موگابه رییس جمهور خودکامه زیمباوه که مردم کشورش را به بدبختی و فلاکت کشانده است از ضیافت شام سیلویو برلوسکونی حذف شد .
۷- دقایقی قبل از سخنرانی احمدی نژاد در اجلاس فائو، برلوسکونی و برخی دیگر از مقامات دیگر کشورها سالن اجلاس را ترک کردند .
۸- به هنگام سخنرانی رییس جمهور ایران، شهردار رم در اعتراض به حضور احمدی نژاد در ایتالیا دستور قطع برق سالن محل اجلاس را صادر کرد .
۹- بدون استثنا تمامی رسانه های دولتی و غیردولتی ایتالیا به حضور احمدی نژاد و رابرت موگابه در کشورشان اعتراض کردند و روزنامه " ال رفورمیستا " در اقدامی تحقیر آمیز صفحه اول خود را با رنگ سیاه که جمله " Vade Retro " تیتر یک آنرا تشکیل میداد منتشر کرد .
۱۰- خیابان منتهی به محل اجلاس فائو در اعتراض به حضور محمود احمدی نژاد شاهد تظاهرات بود. در این تظاهرات که حدود شصت نفر از نمایندگان مجلس ایتالیا، برخی مقامات و گروههای مدافع حقوق بشر به همراه مردم عادی در آن حضور داشتند بر ضد سیاستهای احمدی نژاد شعارهایی داده شد .
۱۱- برخی رسانه ها در ایتالیا حضور احمدی نژاد در کشورشان را عزای عمومی برای دموکراسی عنوان کردند و به همین خاطر سرتاسر خیابان منتهی به محل اجلاس با پارچه های سیاه تزیین شد.
۱۲- درخواست محمود احمدی نژاد برای ممانعت از حضور احمد رافت، خبرنگار بخش فارسی صدای آمریکا در کنفرانس مطبوعاتی اش خشم رسانه ها و نهادهای مدنی مرتبط با مطبوعات را موجب شد. مطبوعات ایتالیا در این باره نوشتند که رییس جمهور ایران قصد دارد در ایتالیا نیز همچون ایران سانسور بر مطبوعات را اعمال نماید. درخواست احمدی نژاد برای ممانعت از حضور خبرنگار صدای آمریکا باعث شد تا بیش از ۲۴۰ روزنامه و رادیو و تلوزیون ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی بر علیه این اقدام وی مقاله و گزارش بنویسند. در حالیکه که اگر این خبرنگار اجازه حضور در کنفرانس خبری و طرح سوالش را میافت هیچ اتفاق خاصی نمی افتاد.
پينوشت 1: ایتالیا در میان کشورهای اروپایی تنها کشوری است که بیشترین روابط سیاسی و اقتصادی را با ایران دارد و همواره بخاطر نزدیکی ارتباطاتش با ایران مورد انتقاد دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا است .
پينوشت 2: یاد سید محمد خاتمی به خیر. بسیاری از سران کشورهای اروپایی در دعوت از خاتمی برای سفر به کشورشان با یکدیگر رقابت میکردند. وقتی به ایتالیا سفر کرد نه تنها افکار عمومی و رسانه های ایتالیا از سفر خاتمی استقبال کردند بلکه نخست وزیر ایتالیا نیز به همراه خانواده اش شخصا به استقبال خاتمی رفت. خاتمی توانسته بود با طرح ایده گفتگوی تمدنها نه تنها تحولی در سیاست خارجی ایران و نحوه ارتباط با کشورهای اروپایی بوجود آورد بلکه مهمتر از آن توانست چهره ای مطلوب به همراه عزت و احترام برای ایران و ایرانی را به ارمغان بیاورد. اما اکنون به حال خودمان باید متاسف باشیم. وقتی رییس جمهور کشورمان، آنهم کشوری با این پیشینه عظیم تاریخی و فرهنگی به یک کشور اروپایی سفر میکند نه تنها مورد احترام و استقبال قرار نمیگیرد بلکه برخی مقامات میزبان و مسئولان دیگر کشورها ترجیح میدهند از کنار رییس جمهورمان عبور نکنند تا مبادا مجبور به دست دادن با او شوند !!!
وقتي با پست قبلي(بزغاله كيه) آپ كردم يكي از دوستان عزيز تماس گرفت و كلي ازم انتقاد كرد كه خيلي تابلو نوشتي و دست آخر هم گفت اين پست رو حذف كن. اما از اونجايي كه خيلي دلم پر بود حذفش نكردم.
اتفاقا همين دوست عزيز ديروز ازم پرسيد قصد نداري آپ كني؟
ميخوام به اين دوست عزيز بگم دلم براي خودم تنگ شده. دلم براي عليرضاي سالهاي 78 تا 82 تنگ شده. دلم براي عليرضاي هميشه خوشحال تنگ شده. دلم براي سادگيهاي اون موقع تنگ شده. دلم ميخواد برگردم به اون سالها. دلم براي همكاراي اون موقع تنگ شده. شايد خيلي وقتها از دستشون عصباني ميشدم اما واقعا دوستشون داشتم.
ايكاش ميشد زمان رو نگه داشت. ايكاش ميشد دوستاي قديمي رو يه بار ديگه جمع كرد.
از هر چي كار فني و مهندسي حالم به هم ميخوره. از جلسه با كارفرما و مشاور و ... كه بايد براشون فيلم بازي كني و خالي ببندي بدم مياد. از سياسي بازي نفرت دارم.
يادش بخير شباي امتحان دوره كارشناسي. درس يه ترم رو بايد يه شب تا صبح ميخوندي. وقتي دم صبح چرتت ميگرفت بچهها با آب يخ بيدارت ميكردن. شباي امتحان شباي رستگاري بود. چون اراذل هم اون شب آدم ميشدن.
دلم ميخواد يه بار ديگه بچههاي دانشگاه ببينم. محمد خالخالي، علي چنگيز، مهدي افغان، علي عاشق، ايشيزاكي، مهدي خوشگله، محمد تركه و تني چند از اراذل عزيز.
ايكاش ميشد برگشت به اون موقعها. حتي براي يك هفته. 
فكر كنم خبر دستگيري "سلمان خدادادي" نماينده شهرستان ملكان(آذربايجانغربي) رو به علت فساد اخلاقي تو خبرها شنيده باشيد. اگه هم نشنيديد بدونيد كه اين آقا يكي از فرماندهان سپاه آذربايجانغربي بود كه وارد دوره پنجم مجلس شوراي اسلامي شد. تو دوره هشتم هم رد صلاحيت شده بود كه با دخالت مستقيم آقاي رييس جمهور صلاحيتش تاييد شد و راي هم آورد. اما بعدا معلوم شد كه تعداد بالاي راي اين آقا نسبت به رقيب ناشي از تقلب بوده كه صداي رقيب فلك زده به جايي نرسيد.
خدادادي روزاول خرداد 1387 به علت اتهامي كه قوه قضاييه اونو فساد اخلاقي عنوان كرد دستگير و به زندان اوين منتقل شد. حتي سخنگوي قوه قضاييه هم دستگيري يكي از نمايندگن مجلس رو به علت فساد اخلاقي تاييد كرد.
حالا جالب اينجاست الان خدادادي آزاد شده و مراسم تحليف رو تو مجلس انجام داده و به مسند نمايندگي تكيه زده. اينم بدونيد كه خدادادي كلي هم شاكي خصوصي داره كه تكليفشون مشخص نيست.
حالا ميخواستم به احمدينژاد بگم خودت قضاوت كن بزغاله تو هستي كه براي آدم فاسد پارتي بازي ميكني يا من كه دلم براي مملكتم مي سوزه؟]عطف به سخراني رییس جمهور در آبانماه 1386 بيرجند[.
چند شبي هست كه برنامه شب شيشهاي رشيدپور شروع شده و انصافا برنامه خوبي هم هستش. مهمون ديشبش پولاد كيميايي پسر مسعود كيميايي كارگردان سينما بود. غرض از مطرح كردن مطلب اين بود كه رشيدپور از مهمونش پرسيد كه بدترين خصلت ايرانيها چيه و ايشون هم به فراموشكار بودن ايرانيها اشاره كرد.
وقتي آدم يه كم فكر ميكنه مي بينه كه ايشون به نكته بسيار دقيقي اشاره كردند. ما فراموش كرديم كه هشت سال كشورمون در معرض خطر اشغال بوده. اشغال به دست شقيترين افراد روي زمين كه به نوه پيامبر هم رحم نكردن ديگه چه برسه به ما كه از نظر اونها پست هستيم. ما الان خيلي راحت به خانواده افرادي كه 8 سال جنگيدند و جونشونو دادند توهين ميكنيم و فكر ميكنيم كه به ملت بدهكار بودن. شما ببينيد الان چند سال از جنگ فرانسه ميگذره و چند نسل تا بحال از اون موقع گذشته اما هر سال در يك روز خاص همه مردم تو پاريس براي اداي احترام به كشتهشدگان اون جنگ تجمع ميكنند. وقتي كه نسل جنگ بين ماست اوضاع اينه واي به حال زماني كه نسلهاي بعدي جاشو بگيرن.
بياييم يه كم فكر كنيم و ببينيم اگه اونها نبودند الان در چه وضعيتي بوديم؟
