سلام به دوستان عزيزم

ديشب شب قدر و شب شهادت حضرت علي بود. خيلي از ماها قطعا تا اذان صبح بيدار بوديم و دعا و نماز خونيديم. کلي گريه کرديم و از خدا طلب بخشش کرديم. از همه قبول باشه.

اما خداييش چقدر سعي مي‌کنيم که بعد از شب قدر خوب باشيم. چندتا از ما ديگه دروغ نمي‌‌گيم؟

چندتامون ديگه حق‌خوري نمي‌کنيم؟ چندتامون چشم از محرمات مي‌بنديم؟ مشکل ما اينه که زود يادمون ميره جلوي کي نشستيم دعا خونديم و اصلا از کي طلب مغفرت و آمرزش کرديم. بياييد يه کم فکر کنيم اصلا چرا شب قدر به خودمون زحمت مي‌ديم و بيدار مي‌شينيم؟

ما که قراره باز هم گناه کنيم چرا زحمت خوندن دعاي جوشن کبير و ابوحمزه ثمالي و افتتاح و... رو به خودمون مي‌ديم.

يه کم فکر کنيم...

ضمنا امشب دارم ميرم دانشگاه(تبريز). تو دعاهاتون منو فراموش نکنيد.

التماس دعا